شماره 166    |    18 تير 1393



فارغ‏التحصیل یورک شرقی به بیان داستان‏های جنگ جهانی دوم‏ می‏پردازد

رونالد مارسلو(Ronald Marcello) پنج ساله بود که سربازان بازگشته از جنگ جهانی دوم با همان یونیفرم‏هایشان در اطراف منطقه رایتس ویل (Wrightsville) پرسه‏ می‏زدند. هم زمان با بزرگ شدن او سه تن از رهبران پیشاهنگی‏اش ساعت‏ها وقت خود را در اطراف آتش آلونک آنها‏ می‏گذراندند و داستان‏های خود را از جنگ برای یکدیگر و با تفصیل بیشتر باری مارسلو تعریف‏ می‏کردند.

چند دهه بعد، هنوز داستان‏های شخصی از جنگ جهانی دوم توجه مارسلو را به خود جلب‏ می‏کند.

مارسلو به عنوان استاد بازنشسته دانشگاه شمال تگزاس و مدیر سابق برنامه تاریخ شفاهی این دانشگاه، سال‏ها وقت صرف جمع‏آوری حدود 2500 مصاحبه با کهنه‏سربازان جنگ جهانی دوم در سراسر کشور و جمع‏آوری و انتشارداستان‏های آنها در چندین کتاب کرده است که دیدگاهی شخصی‏تر از جنگ ارائه‏ می‏دهد.

کتب تاریخ: مارسلوی 74 ساله، ده سال پیش از تدریس تمام وقت در دانشگاه دست کشید و این کار فرصتی را پدید آورد تا بارها به رایتس ویل سفر کرده و از زادگاه خود در زمان جنگ دیدار کند. او چهل مصاحبه با ساکنین منطقه رایتس ویل در مورد تجاربشان در جنگ جهانی دوم انجام داد از جمله با کسانی که در خانه خود متاثر از جنگ بودند یا کسانی که به خارج اعزام شده بودند. بسیاری از این مصاحبه‏ها در آخرین کتابش «شهر کوچک آمریکا در جنگ جهانی دوم: داستان‏های جنگ از رایتس ویل ایالت پنسیلوانیا» آمده است.


مارسلو یک جمعه صبح را با دانش آموزان دبیرستان یورک شرقی گذراند، گزیده‏هایی از آن مصاحبه‏ها را برایشان نقل کرد و از چیزهایی که در طول سال‏ها تحقیق یاد گرفته بود، حرف زد.
او در مورد کتابش گفت: این اثر گونه ای شخصی‏تر از تاریخ است.


این فارغ التحصیل سال 1975افزود: «از سال 1962 زمانی که در گارد ساحلی بودم و مدتی به عنوان معلم جایگزین به دبیرستانی خدمت کرده بودم این اولین باری است که به دبیرستان پا‏ می‏گذارم.»
داستان‏های جنگ: مارسلو داستان‏هایی از کتاب‏هایش را برای دانش آموزان دبیرستانی بیان کرد از جمله داستان زنی که در ابتدای جنگ از رایتس ویل به واشینگتن دی.سی. رفت تا در وزارت خارجه مشغول به کار شود. او تمبرهایی را که از خبرنگاران خارجی دریافت‏ می‏کرد جمع‏آوری‏ می‏کرد تا برای برادرش که هنوز در خانه بود بفرستد. تا این که یک روز رئیس جمهور وقت فرانکلین دی. روزولت (Franklin D. Roosevelt) تمبرهای جمع‏آوری شده را پسندید و این به معنای دست کشیدن فردی بود که این تمبرها را از نامه‏ها جدا‏ می‏کرد.


مارسلو همچنین خاطرات افرادی را جمع‏آوری کرد که در کارخانه ریخته‏گری ریورساید (Riverside Foundry)کار‏ می‏کردند و میلیون‏ها قالب نارنجک دستی ساخته بودند. این کارخانه اکنون بخشی از شرکت دونسکو(Donsco Inc.) است. او داستانی جنگی را نیز بیان کرد که بیشتر به داستان‏های تخیلی شباهت دارد: «آن طور که مارسلو گفت یک مرد آمریکایی هنگام کار در یک فروشگاه ارتشی در خارج از کشور با یک زن آلمانی ملاقات‏ می‏کند و آنها با هم به رایتس  ویل بازمی گردند تا از آن پس به خوبی و خوشی زندگی کنند.»


مارسلو در روزهای یادبود به رایتس ویل باز‏ می‏گردد تا با دوستان و خانواده‏هایی که هنوز در منطقه هستند دیدار کند. او‏ می‏گوید روزهای یادبود در رایتس ویل مثل پیوند دوباره است.
امسال او در روز میراث رایتس ویل به امضای کتاب‏ ‏پرداخت. مارسلو و همسرش دوشنبه در لژیون آمریکا صبحانه‏ خوردند و در اطراف رایتس ویل گردش کردند.

نیکله ساندر
NikelleSnader
ترجمه: ابوترابی

منبع: yorkdispatch


http://www.ohwm.ir/show.php?id=2286
تمام حقوق اين نشريه متعلق به سايت تاريخ شفاهي ايران [oral-history.ir] است.